بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
یک سرگذشت

نورالدین ریاحی

درباره

سن: ۳۴
ملیت: ايران
مذهب: بدون باور مذهبی
وضعیت تأهل: متاهل

مورد

تاریخ کشته‌شدن: ۴ بهمن ۱۳۶۲
محل: تهران، استان تهران، ايران، زندان اوين
نحوه کشته‌شدن: تيرباران
اتهامات: اتهام نامعلوم

ملاحظات

آقای نورالدین ریاحی یکی از۲۸۲ نفریست که نامش در گزارش سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران به تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۸۵منتشر شده است. این گزارش حاوی لیستی است تحت عنوان: "اشخاصی که گفته می شود خودسرانه یا بدون محاکمه در جمهوری اسلامی اعدام شده اند: ۱۹۸۴-۱۹۸۵". اطلاعات تکمیلی در باره آقای نورالدین ریاحی از یادنامه در كتاب "شهیدان ما در راه آزادى، در راه سوسیالیسم" از انتشارات راه كارگر گرفته شده است. وی قبل از انقلاب عضو سازمان چریکهای فدائی خلق بود ودر سال ١٣٥٠دستگیر و به ده سال زندان محکوم شد. با شروع انقلاب از زندان آزاد شد و در سال ١٣٥٨به عضویت کمیته مرکزی و هیأت تحریریه سازمان کارگران انقلابی ایران راه کارگر در آمد. همسرش طاهره سید احمدی که از هواداران همین سازمان بود نیز اعدام شد.

"راه کارگر" یا "سازمان کارگران انقلابی ایران" در تیرماه ١٣٥٨ اعلام موجودیت کرد. این سازمان از افرادی از گروه های مختلف چپ گرا تشکیل شد که مشی چریکی را رد کرده و طرفدار مبارزه سیاسی بودند و خود را مارکسیست ـ لنینیست، طرفدار انقلاب سوسیالیستی و حاکمیت طبقه کارگر معرفی می‌کردند. تفاوت آنها با حزب توده (حزب کمونیست طرفدارشوروی) بر سر مخالفت با جمهوری اسلامی و رهبری خمینی بود.

دستگیری و بازداشت

به نوشته این یادنامه، آقای نورالدین ریاحی در شهریور ١٣٦١ به همراه همسرش دستگیر و به زندان اوین منتقل شد و در آنجا تحت شکنجه های شدید قرار گرفت.

دادگاه

اطلاعی درباره جلسه یا جلسات دادگاه در دست نیست.

اتهامات

از اتهامات عنوان شده علیه آقای نورالدین ریاحی اطلاعی در دست نیست.

در شرایطی که حداقل تضمین های دادرسی رعایت نمی شود و متهمین از یک محاکمه منصفانه محرومند، صحت جرایمی که به آنها نسبت داده می شود مسلم و قطعی نیست.

مدارک و شواهد

در گزارش این اعدام نشانی از مدارک ارائه شده علیه متهم نیست.

دفاعیات

از دفاعیات متهم اطلاعی در دست نیست.

حکم

از جزئیات این حکم اعدام اطلاعی در دست نیست. بر اساس یادنامه مذکور، آقای نورالدین ریاحی روز چهارم بهمن ١٣٦٢ در زندان اوین تیرباران شد. در وصیت نامه اش پس از وداع با پدر و مادرش نوشته است "تنها تأسفم این است كه دیگر فرصت خدمت به انسان‌ها و انسانیت را ندارم. با این وجود آگاهم كه اندوه بزرگى را براى شما به جاى می گذارم". به نوشته این یادنامه چند سطر از وصیت نامه توسط مسؤلان زندان خط خورده است.

تصحیح و یا تکمیل کنید