بنیاد عبدالرحمن برومند

برای حقوق بشر در ایران

https://www.iranrights.org
امید، یادبودی در دفاع از حقوق بشر در ایران
یک سرگذشت

مهران

درباره

سن: ۱۷
ملیت: ايران
مذهب: احتمال قوی اسلام
وضعیت تأهل: مجرد

مورد

تاریخ کشته‌شدن: ۱۰ خرداد ۱۳۸۵
محل: زندان اوين، تهران، استان تهران، ايران
نحوه کشته‌شدن: حلق آویز
اتهامات: تجاوز
سن در زمان ارتکاب جرم: زیر ۱۸ سال

ملاحظات

خبر اعدام آقای مهران به همراه یک نفر دیگر، در سایت‌‌های روزنامه مردم سالاری (١١ خرداد ١٣٨۵)، روزنامه همبستگی (١٧ خرداد ١٣٨۵) و خبرگزاری فارس (١٧ خرداد ١٣٨۵) انتشار یافت و خبرهای تکمیلی در این باره از روزنامه ایران (٢ مهر ١٣٨۴)، روزنامه جمهوری اسلامی، سایت خبر جنوب (٢٧ بهمن ١٣٨۴) و لیست عفو بین‌الملل جمع‌آوری شده است. پرونده او و دو متهم دیگر به دزدیدن و تجاوز به یک دختر ١٨ ساله در ٢٨ شهریور ١٣۸۴ در یک ساختمان‌ نیمه‌كاره‌ در شهرستان کرج ارتباط دارد. در لیست سازمان عفو بین‌الملل نام او و متهم دیگر در میان اعدام‌های زیر ١٨ سال ثبت شده است.

قوانین بین‌المللی بطور اکید استفاده از مجازات اعدام را برای افرادی که در هنگام ارتکاب جرم زیر۱۸ سال سن بوده‌‌اند ممنوع کرده است. ایران به عنوان یکی از کشورهای عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق کودک متعهد گشته است که افرادی را که در دوران کودکی مرتکب جرم شده‌‌اند اعدام نکند.

دستگیری و بازداشت

آقای مهران به همراه یک متهم دیگر این پرونده، در ۳۰ شهریور ماه ۱۳۸۴ توسط مامورین آگاهی کرج دستگیر شدند (خبرگزاری فارس). این دو نفر بعد از شکایت دختری که  عصر ٢٨ شهریور ١٣۸۴ در کرج مورد تعرض قرار گرفته بود شناسایی و دستگیر شدند. پس از اعتراف آنها سومین متهم  نیز دستگیر شد (روزنامه ایران). اما در مورد جزئیات دستگیری و بازداشت وی اطلاعی در دست نیست.

دادگاه

شعبه ٧٧ دادگاه کیفری استان تهران در اوایل مهرماه ۱۳۸۴،آقای مهران و دو متهم دیگر را  محاکمه کرد. دادگاه در چندین جلسه به همراه ۵ قاضی به این پرونده رسیدگی کرد (مردم سالاری). درباره جلسه یا جلسات دادگاه وی اطلاعی در دست نیست.

اتهامات

رئیس دادگاه کیفری استان تهران اتهام آقای مهران و یک نفر دیگر را «آدم‌ربایی، اخذ مال و زنای به عنف» عنوان کرد. (روزنامه همبستگی)  

در شرایطی که حداقل تضمین‌های دادرسی رعایت نمی شود و متهمان از یک محاکمه منصفانه محرومند، صحت جرایمی که به آنها نسبت داده می شود مسلم و قطعی نیست. سازمان‌های بین المللی حقوق بشر به گزارش‌هایی اشاره می کنند مبنی بر اینکه مقامات جمهوری اسلامی ایران، در برخی موارد اتهامات کاذبی از قبیل قاچاق مواد مخدر یا ارتکاب جرائم عمومی و جنسی را به مخالفان خود (از جمله فعالان سیاسی، مدنی، صنفی و یا اقلیت‌های قومی و مذهبی) نسبت داده و آنان را همراه با محکومان عادی دیگر اعدام می کنند. هر سال صدها نفر در دادگاه‌های ایران به اعدام محکوم می‌شوند اما شمار افرادی که بر اساس اینگونه اتهامات کاذب به اعدام محکوم شده‌اند معلوم نیست.

مدارک و شواهد

مدارک علیه آقای مهران «شکایت و شهادت دختر جوان، آشکار شدن شماره خودرو متهمین و اعترافات متهمین» بود. (مردم سالاری)

سازمانهای بین المللی حقوق بشر بارها دولت جمهوری اسلامی ایران را به خاطر اعمال سیستماتیک شکنجه‌های شدید و استفاده از سلولهای انفرادی جهت گرفتن اعتراف از زندانیان محکوم کرده‌اند و صحت اعترافاتی که تحت فشار از متهمان گرفته شده است را مورد پرسش قرار داده‌اند.

دفاعیات

بنابر گزارش سازمان عفو بین‌الملل، آقای مهران در زمان وقوع جرم به ١٨ سالگی نرسیده بود. رئیس وقت دادگاه‌های کیفری استان تهران نیز در مصاحبه با رسانه‌ها تایید کرد که سن آقای مهران و یک متهم دیگر پرونده ۱۸ سال بوده است (جمهوری اسلامی، ۲۷ بهمن ۱۳۸۴). چند ماه بعد و در خردادماه ۱۳۸۵،‌ معاون دادستان تهران سن دو متهم پرونده را بالای ۱۸ سال اعلام کرد (خبرگزاری فارس).

به گفته قاضی پرونده، آقای مهران و یک متهم دیگر در دادگاه اتهام خود را نپذیرفتند و ادعا کردند که با دختر جوان دوست بوده‌اند. متهم سوم و راننده خودرویی که در ربایش از آن استفاده شده بود در دادگاه تایید کرد که اطلاعی از ربوده شدن دخترجوان نداشته و فکر کرده  که دو پسر با قربانی دوست بوده‌اند.(روزنامه ایران)

حکم

شعبه ٧٧ دادگاه کیفری استان تهران در ۵ مهرماه ۱۳۸۴، آقای مهران را به اعدام محکوم کرد. شعبه ٣٩ دیوان عالی کشور این حکم را در ۲۴ بهمن ۱۳۸۴ تائید کرد. با اعتراض‌ مجدد متهمان‌ به‌ حكم‌ اعدامشان‌، پرونده‌ به‌ شعبه‌ تشخیص دیوان عالی کشور ارسال شد و حکم به تایید مجدد رسید. او و یک متهم دیگر پرونده، روز چهارشنبه ١٠ خرداد ١٣٨۵ در محوطه زندان اوین به دار آویخته شدند. متهم سوم نیز تبرئه شد.

تصحیح و یا تکمیل کنید